نزول مرگ ، انسان ناگهان از خواب غفلت بيدار مىشود و در اين انديشه فرو مىرود كه عمرش را در چه راه فانى كرده و روزگارش را در چه راهى سپرى نموده است ، به ياد ثروتهايى كه جمع كرده ، مىافتد ، همان ثروتهايى كه در گردآوريش چشم بر هم گذارده و حلال و حرام و مشكوك را از هم نشناخته است و اكنون هنگام جدايى از آن و واگذارى به دست وارثان فرا رسيده است . . . » ( يفكّر فيم افنى عمره و فيم اذهب دهره و يتذكّر اموالا جمعها اغمض فى مطالبها . . . و اشرف على فراقها تبقى لمن ورائه ) . « 1 » آرى ! اين بيدارى و آگاهى و اين جزع و بيتابى ، همه از مشاهدهء عالم پس از مرگ و ملك الموت حاصل مىشود . رهبران الهى از منزلگاههاى پر خوف و خطرى كه در پيش داريم ما را با خبر ساخته‌اند اگر گوش شنوا داشته باشيم . پروردگارا ! به ما چشم عبرت‌بين و گوش شنوا و دل آگاه مرحمت كن ! تا پيش از فوت وقت ، زاد و توشهء لازم ، از منزلگاه زودگذر دنيا برگيريم و با قلبى آرام و نفس مطمئنّه به سوى جهان ابدى پرواز كنيم و در جوار رحمتت با نيكان و پاكان همراه باشيم كه بهترين رفيقان و همنشينانند « وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً » . خداوندا ! توفيق تكميل اين كار بزرگ را نيز به ما مرحمت فرما . پايان نيمهء ماه مبارك رمضان ( ميلاد مسعود امام مجتبى ( ع ) ) سنهء 1416 مطابق با 16 - 11 - 74

--> ( 1 ) خطبهء 109 .