« جاءَهُمْ مِنَ الْأَنْباءِ ما فِيهِ مُزْدَجَرٌ » ، به اندازهء كافى براى نهى و انزجار آنها از بديها ، اخبار ( امّتهاى پيشين ) به آنها رسيده است » . « 1 » يا به زبان تشريع و از طريق وحى باشد كه در كتب آسمانى منعكس است . به اين ترتيب اتمام حجّت كافى با هر دو زبان ( زبان تكوين و تشريع ) حاصل شده و هيچ كس در بىاعتنايى و غفلت خود معذور نيست . در سوّمين و آخرين جمله مىفرمايد : « و هيچ كس بعد از رسولان آسمان ( فرشتگان ) جز بشر عهده‌دار تبليغ از سوى پروردگار نخواهد بود » ( و ما يبلّغ عن اللّه بعد رسل السّماء الّا البشر ) . اشاره به اين كه شما در انتظار چه نشسته‌ايد ؟ در انتظار اين هستيد كه فرشتگان آسمان بر شما نازل شوند و آيات الهى را بخوانند ؟ همان گونه كه بهانه‌جويان از كفّار در عصر رسول خدا ( ص ) مىگفتند : « لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ » ، اگر تو راست مىگويى چرا فرشتگان را نزد ما نمىآورى » ؟ « 2 » قرآن در پاسخ آنها مىگويد : « ما نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ ما كانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ » ، ما فرشتگان را جز به حق نازل نمىكنيم ( هر چشمى توان ديدن آنها را ندارد و آنها تنها براى آشكار شدن حق نازل مىشوند نه به عنوان بهانه‌جويى اين و آن ، بعلاوه ، اگر فرشتگان نازل شوند و آنها ايمان نياورند ) به آنها مهلت داده نخواهد شد ( و به عذاب الهى نابود مىگردند ) » . « 3 » بنا بر اين تنها افرادى از بشر ، يعنى انبياى الهى واسطهء ابلاغ پيامهايى هستند كه وسيلهء ملائكهء مقرّب الهى فرستاده مىشود . كوتاه سخن اين كه : خداوند به قدر كافى اتمام حجّت فرموده ، هم از طريق

--> ( 1 ) سورهء قمر ، آيهء 4 . ( 2 ) سورهء حجر ، آيهء 7 . ( 3 ) سورهء حجر ، آيهء 8 .