مجالس قانونگذارى در عصر ما بسيار بيشتر است ، چرا كه در مجالس قانونگذارى در عصر ما ، حد اقل نمايندگان يك كشور و يك منطقه از جهان در يك جا جمع مىشوند و با اكثريّت آراء خود ، نظر واحدى را حد اقل براى مدّتى نسبت به مردم آن منطقه ابراز مىدارند ، ولى اجتهاد به رأى و تصويب ، به هر فردى از مجتهدان اجازه مىدهد كه به تنهايى به قانونگذارى بنشيند و از آن عجيب‌تر اين كه هر چه به نظرش رسيد به عنوان حكم اللّه واقعى ابراز دارد ، و بر خلاف مجالس قانونگذارى عصر ما كه حكم آنها حكم بشرى است ، پيروان مجتهد مجبور باشند از آن به عنوان يك حكم الهى تبعيّت كنند . تصديق مىكنيم كه با اين توضيحات نسبتا مشروحى كه در بارهء مسألهء تصويب داديم ، از روشى كه در تفسير شرح نهج البلاغه گزيده‌ايم كمى دور شديم ، ولى چون مسألهء بسيار مهم و سرنوشت ساز بود چاره‌اى نداشتيم ، بعلاوه فرازهاى آيندهء خطبه نيز با تبيين اين بحثها روشنتر مىشود . در عين حال براى توضيح بيشتر در بارهء اين مسألهء مهمّ اسلامى به منابع زير مراجعه نماييد . « 1 »

--> ( 1 ) « انوار الاصول » ، جلد 2 ، از صفحهء 519 تا صفحهء 543 و جلد 3 ، از صفحهء 632 تا صفحهء 658 و « المستصفى » نوشتهء غزالى ، جلد 2 ، صفحهء 234 و « الاصول العامة للفقه المقارن » ، صفحهء 305 و 617 .