جبران بر مىآيند . گروه دوّم كه خودخواه و خودمحور و هواپرستند ، معيار اصلى را خواسته‌هاى دل و هوسهاى بىقيد و شرط خود مىدانند ، به همين دليل كوشش مىكنند كه آيات قرآن و كلمات الهى را نيز بر آن تطبيق دهند ، چرا كه آن اصل است و اين فرع ، دين و احكام الهى تا آنجا براى آنها محترم است كه با خواسته‌هاى آنها سازگار باشد ، و هر جا از خواسته‌هاى آنها جدا شد از آن جدا مىشوند . به همين دليل آنها در برابر آيات الهى با يكى از دو شيوه برخورد مىكنند : نخست از شيوهء « نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ » بهره مىگيرند آنچه هماهنگ با هوسهايشان است مىپذيرند و به آن ايمان دارند و آنچه را مخالف آن است طرد مىكنند و نسبت به آن كافر مىشوند ! در واقع آنها به مصداق « أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ » هواى نفس را مىپرستند نه خدا را ! شيوهء دوم دست زدن به تحريف معنوى و تفسير به رأى ، كه گاه براى فريب مردم و گاه براى فريب وجدان خويش مىباشد ، و اين شيوه از شيوهء اوّل خطرناكتر و زشت‌تر است . به همين دليل در آيات قرآن و روايات اسلامى مذمّت فوق العاده‌اى از آن شده است . قرآن مجيد در بارهء گروهى از يهود مىفرمايد : « أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ » ، آيا انتظار داريد به آيين شما ( مسلمانان ) ايمان بياورند با اين كه عدّه‌اى از آنها سخنان خدا را مىشنيدند و پس از فهميدن ، آن را تحريف مىكردند در حالى كه علم و آگاهى داشتند » . « 1 »

--> ( 1 ) سورهء بقره ، آيهء 75 .