در قرآن مجيد و روايات اسلامى از اين كار شديدا مذمّت شده است . در حديثى از پيغمبر اكرم ( ص ) مىخوانيم : « اذا مدح الفاجر إهتزّ العرش و غضب الرّبّ ، هنگامى كه براى شخص فاجر مدح و ثنا گفته شود ، عرش خداوند به لرزه در مىآيد و پروردگار غضب مىكند » ! « 1 » در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است : « من مدح سلطانا جائرا و تخفّف و نضعضع له طمعا فيه كان قرينه الى النّار ، كسى كه سلطان ظالمى را ثنا گويد و به خاطر طمع در امكانات مادّيش براى او تواضع كند ، همنشين او در آتش دوزخ خواهد بود » ! « 2 » به همين دليل در احاديث اسلامى شديدا نسبت به مدح مدّاحان هشدار داده شده است كه حتى افراد با تقوا مراقب خطرات اين گونه مدّاحان باشند ! در حديث معروف نبوى مىخوانيم : « احثو في وجوه المدّاحين التّراب ، خاك به صورت مدّاحان بپاشيد ! ( و آنها را از خود دور كنيد كه شما را از عيوب غافل مىكنند ) » . « 3 » امير مؤمنان در « عهدنامهء » معروف « مالك اشتر » ، به مالك در اين زمينه هشدار مىدهد و بعد از آن كه او را به همنشينى اهل ورع و صدق و راستى دعوت مىكند ، مىفرمايد : « ثمّ رضهم على الّا يطروك و لا يبجحوك بباطل لم تفعله فانّ كثرة الإطراء تحدث الزّهو و تدني من العزّة ، آنان را طورى تربيت كن كه ستايش بيهوده از تو نكنند و تو را نسبت به اعمالى كه انجام نداده‌اى ، تمجيد ننمايند ! زيرا كثرت مدح و ثنا ، خودپسندى و عجب به بار مىآورد و انسان را به تكبّر و غرور نزديك مىسازد » ! « 4 » .

--> ( 1 ) « بحار الانوار » جلد 74 ، صفحهء 150 . ( 2 ) « بحار الانوار » ، جلد 72 ، صفحهء 369 . ( 3 ) « بحار الانوار » ، جلد 70 ، صفحهء 294 . ( 4 ) « نهج البلاغه » ، نامهء 53 .