اين قانون كه در عالم كبير صادق است در عالم صغير يعنى وجود يك انسان نيز صدق مىكند . تعادل در ميان قواى مختلف جسم و جان رمز سلامت و بقا و حيات انسان است . تركيبات مختلف خون و تعادل تحريكات اعصاب « سمپاتيك » و « پاراسمپاتيك » ، ميزان ضربان قلب ، وزن بدن ، مقدار فشار و غلظت خون ، تعادل دستگاه تنفّس و بالاخره حركت همه چيز در خط مستقيم ميانه ، پايهء اصلى سلامت ما را تشكيل مىدهد و اگر ذرّه‌اى از ذرّات وجود ما از آن خط ميانه به سوى افراط يا تفريط منحرف شود ، واكنش آن در جسم و جان ما ظاهر مىشود . قرآن امّت اسلامى را به عنوان يك امّت وسط ستوده و به همين دليل آنها را حجّت بر ساير مردم جهان قرار داده كه مىتوانند با قياس خود بر اين معيار سنجش الهى ، كاستيها و زياده‌رويها را تشخيص دهند و اصلاح كنند . در كلام پر نور امام ( ع ) روى اين مسأله تأكيد شده و جادّهء اصلى همان طريق وسطى معرفى شده است كه آيات قرآن و آثار نبوّت را در آن مىتوان يافت و راه نفوذ در سنّت معصومان و طريق نجات در آن شمرده شده است . انحراف از اين خط مستقيم چه بدبختيهاى عظيمى براى جامعهء بشرى به بار مىآورد و هميشه يكى ديگرى را به دنبال خود مىكشاند . هميشه افراطها سرچشمهء تفريطها و بالعكس است . يك روز در دنيا چنان در مسألهء مالكيّت شخصى افراط مىكنند كه همهء سرمايه‌ها در دست افرادى معدود قرار مىگيرد و قشر عظيم امّتها محروم و فقير مىشوند . روز ديگر محرومان قيام مىكنند و مالكيّت شخصى را حتّى در شكل معتدلش نفى مىكنند و مرام و مكتبى را روى كار مىآورند كه بعد از هفتاد سال تلاش و كوشش ثمره‌اى جز فقر ، بدبختى و عقب‌ماندگى ندارد ! و در اين ميان خونهاى زياد و بىحسابى ريخته مىشود !