درست مىانديشيدند و حجابهايى را كه مانع از شناختن قدر خويش است كنار مىزدند و سعادت خود و ديگران را از اين راه فراهم مىساختند . به همين دليل در نهج البلاغه ، كرارا روى اين مسأله تأكيد شده است . از جمله در خطبهء 103 مىخوانيم : « العالم من عرف قدره و كفى بالمرء جهلا ان لا يعرف قدره ، عالم واقعى كسى است كه قدر و منزلت خويش را بشناسد و در نادانى انسان همين بس ، كه قدر خود را نشناسد » ! در نامهء 31 نهج البلاغه مىخوانيم كه ضمن اندرزهاى بسيار پر بار و حكيمانه‌اى كه به فرزند دلبندش امام مجتبى ( ع ) مىدهد ، مىفرمايد : « و من اقتصر على قدره كان ابقى له ، كسى كه به اندازهء قدر و منزلت خويش قانع باشد ، براى ( منافع ) او پايدارتر است » ! در كلمهء 149 از كلمات قصار آن حضرت مىخوانيم : « هلك امرء لم يعرف قدره ، آن كس كه قدر و منزلت خويش را نشناسد هلاك مىگردد » ! در حديثى مىخوانيم كه شخصى به امام موسى بن جعفر ( ع ) عرض كرد : ما از بازار رد شديم و ديديم يك نفر صدا مىزند من از شيعيان خالص محمد و آل محمد ( ص ) هستم ! اين در حالى بود كه لباسهايى را به مزايده گذارده بود و طلب قيمت بيشتر مىكرد ، امام موسى بن جعفر ( ع ) فرمود : « ما جهل و لا ضاع امرء عرف قدر نفسه ، كسى كه قدر خود را بشناسد نادان نيست و ضايع نمىشود » ! سپس افزود : « مىدانيد اين شخص به چه كسى مىماند ؟ به كسى كه بگويد من مانند سلمان و ابو ذر و عمار ياسر هستم و در عين حال در معامله كم مىگذارد و عيوب جنس خويش را بر مشترى مىپوشاند . . . ، آيا چنين كسى مانند سلمان و ابو ذر و مقداد و عمار است ؟ هرگز ! . . . چه مانعى دارد بگويد من از دوستان محمد و آل محمد ( ص ) هستم » ! « 1 »

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ، جلد 65 ، صفحهء 157 ( با كمى تلخيص ) .