شيطان ، واى بر شما ! شتر را بزنيد و پى كنيد كه آن شيطانى است ! » سپس اضافه فرمود : اين شتر را بكشيد و گرنه عرب ، نابود خواهد شد و شمشيرها همچنان در حركت خواهد بود . اين جا بود كه جنگ‌آوران سپاه امام به طرف شتر حمله كردند و در يك حملهء برق‌آسا آن را پى نمودند ، شتر بر زمين افتاد و نعرهء بلندى كشيد . آنجا بود كه سپاه عايشه شكست خورد و لشكر بصره فرار كردند . نكتهء جالب اين كه در بعضى از روايات آمده كه على ( ع ) دستور داد لاشهء شتر را آتش زنند و خاكسترش را به باد دهند و فرمود : خدا لعنت كند آن را ، چقدر به گوسالهء « سامرى » شبيه است ! سپس اين آيه را تلاوت فرمود : « وَ انْظُرْ إِلى إِلهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً » ، ( اى سامرى ! » به اين معبودت كه پيوسته آن را پرستش مىكرده‌اى نگاه كن و ببين كه ما آن را نخست مىسوزانيم سپس خاكستر آن را به دريا مىپاشيم » ! « 1 » نكتهء جالب ديگر اين كه « عايشه » براى تقويت روانى لشكر « بصره » خواست از روش پيامبر اسلام در جنگ بدر استفاده كند . مشتى سنگريزه برداشت و به سوى اصحاب على ( ع ) پاشيد و بلند فرياد زد : « شاهت الوجوه ، صورتهايتان زشت باد ! » ( اين عمل پيامبر در جنگ بدر « 2 » يكى از عوامل اعجازآميز شكست لشكر دشمن بود ، در حالى كه پايان جنگ « جمل » شكست مفتضحانه‌اى بود ! ) . در سوّمين و چهارمين و پنجمين توصيف ، به وضع اخلاقى آنها پرداخته ، مىفرمايد : « اخلاق شما پست و پيمانهايتان بىاعتبار و گسسته و دين شما نفاق و دورويى است ! » ( اخلاقكم دقاق ، و عهدكم شقاق ، و دينكم نفاق ) . تعبير به « دقاق » كه از مادهء « دقّت » و در اين جا به معناى خردى و پستى است

--> ( 1 ) سورهء طه ، آيهء 97 . ( 2 ) ابن ابى الحديد ، جلد 1 ، صفحهء 252 تا 266 ، ولى در اين جا اشتباها نام جنگ حنين را برده است .