آنها شريك باشيم ، نه از درّه‌اى پايين رفتيم و نه از كوهى بر آمديم و نه شمشير زديم در حالى كه ياران حسين ( ع ) ميان سرها و بدنهايشان جدايى افتاد و فرزندانشان يتيم و همسرانشان بيوه شدند ! جابر ، اصلى را كه در بالا به آن اشاره شد به استناد حديثى از پيامبر اكرم ( ص ) به « عطيّه » يادآور شد و گفت : من از حبيب خدا رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : « من احبّ قوما حشر معهم و من احبّ عمل قوم اشرك في عملهم ، كسى كه قومى را دوست دارد با آنها محشور مىشود و كسى كه عمل قومى را دوست دارد در عملشان شريك است » . سپس افزود : « سوگند به خدايى كه محمّد را به حقّ به نبوّت برانگيخته ، نيّت ياران من همان است كه حسين و اصحابش بر آن بودند » ! « 1 » در آيات قرآن كرارا « يهود » معاصر پيامبر اسلام را كه در مدينه مىزيستند مخاطب قرار داده و آنها را به خاطر اعمالى كه معاصران موسى نسبت به او انجام دادند سرزنش و مؤاخذه مىكند ، در حالى كه قرنها بلكه هزاران سال ميان آنها فاصله بود ولى چون آنها نسبت به اعمال نياكانشان علاقه‌مند و پايبند بودند تمام فاصله در نورديده شده و همه در يك صف در برابر موسى قرار گرفتند . از جمله در يكى از آياتى كه در آن خطاب به بهانه‌جويان يهود دارد مىگويد : « قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ » ، بگو پيامبرانى پيش از من با دلايل روشن و آنچه را گفتيد ( معجزاتى را كه امروز از من مىخواهيد ) به سراغ شما آمدند ، پس چرا آنها را كشتيد اگر راست مىگوييد » ! « 2 » جالب اين كه در ذيل اين آيه حديثى از امام صادق ( ع ) وارد شده است كه مىفرمايد : « خداوند مىدانست آنها ( يهود معاصر پيامبر ) قاتل پيامبران پيشين

--> ( 1 ) بحار الانوار ، جلد 65 ، صفحهء 131 . ( 2 ) سورهء آل عمران ، آيهء 183 .