روزها ، بلكه ساعتها و لحظه‌ها سرنوشت ساز است . نبايد فرصت را به سادگى از دست بدهند و تسليم پيشنهادهاى سست عافيت‌طلبان گردند . امام ( ع ) افرادى را كه اين لحظات حسّاس را از دست مىدهند تشبيه به « كفتار » كرده است . اين تشبيه از چند جهت قابل توجّه است : « كفتار » حضور دشمن را احساس مىكند ولى با زمزمه‌هاى او به خواب مىرود ، خوابى كه منتهى به اسارت و مرگ او مىشود . « كفتار » در خانه و لانهء خود شكار مىشود . « كفتار » حتّى بدون كمترين مقاومت در چنگال دشمن گرفتار مىگردد و به دام مىافتد . كسانى كه فرصتهاى زودگذر را با خوش‌باوريها يا ضعف و سستى يا ترديد و تأمّل از دست مىدهند نيز همچون كفتارند ، به خواب مىروند و در خانه و لانهء خود به دام مىافتند و مقاومتى از خود نشان نمىدهند . اين سخن بدان معنى نيست كه بىمطالعه يا بدون مشورت و در نظر گرفتن تمام جوانب كار اقدام كنند ، بلكه بايد با مشاورانى شجاع و هوشيار ، مسائل را بررسى كرد و پيش از فوت وقت اقدام نمود .