( جنگهاى بدر ، احد ، حنين ، خيبر و احزاب بعد از آن همه رشادتها كه از من شنيده يا ديده‌ايد ، چه كسى مىتواند وصلهء ترس از مرگ را به على بچسباند ؟ ! ) به خدا سوگند انس و علاقهء فرزند « ابو طالب » به مرگ ( و شهادت در راه خدا و اطاعت از اوامر الهى ) از علاقهء طفل شيرخوار به پستان مادرش بيشتر است ! » ( هيهات بعد اللّتيّا و الّتى ! و اللّه لابن ابى طالب آنس بالموت من الطّفل بثدى امّه ) . « ولى اگر من سكوت مىكنم به خاطر آن است كه علوم و آگاهى و اسرارى در درون دارم كه اگر اظهار كنم همچون طنابها در چاههاى عميق به لرزه در مىآييد ! » ( بل اندمجت « 1 » على مكنون علم لو بحت « 2 » به لاضطربتم اضطراب الارشية « 3 » فى الطّوىّ « 4 » البعيدة ) . نكته‌ها 1 - سابقهء دلاوريهاى امام ( ع ) امام ( ع ) با اشارهء كوتاهى به شجاعتها و دلاوريها و ايثارگريهاى خود در غزوات و جنگهاى مختلف اسلامى و در مواضعى چون « ليلة المبيت » ( شبى كه على ( ع ) در بستر پيامبر ( ص ) خوابيد و آن حضرت از چنگال دشمنان رهايى يافت )

--> ( 1 ) « اندمجت » از مادهء « اندماج » به معنى پيچيده شدن و پنهان گشتن است و در اين جا اشاره به اسرار نهانى در قلب پاك امام ( ع ) است . ( 2 ) « بحت » از مادهء « بوح » ( بر وزن لوح ) به معنى آشكار كردن و ترك كتمان است و به همين جهت به فضاى وسيع « باحه » و به اعمال مجاز « مباح » گفته مىشود . ( 3 ) « ارشية » جمع « رشاء » ( بر وزن رضاء ) به معنى طناب بلند است و « رشوه » را به اين خاطر « رشوه » مىنامند كه همچون طنابى است كه به دلو وصل مىكنند تا آب از چاه بركشند و رشوه دهنده به كمك آن به مقصود خود مىرسد . ( 4 ) « طوىّ » از مادهء « طىّ » به معنى پيچيدن و درنورديدن است و در اين جا به معنى چاه است به خاطر اين كه اطراف چاه را سنگ‌چين مىكنند .