بكلّ كلام لمال به راجحا و برّز عليه سابقا ، اين سخن هر گاه بعد از كلام خدا و كلام رسول خدا ( ص ) - با هر سخنى مقايسه شود بر آن برترى دارد و پيشى مىگيرد » . او با اشاره به خطبهء 21 : « فإنّ الغاية امامكم و انّ وراءكم السّاعة تحدوكم ، تخفّفوا تلحقوا فانّما ينتظر باوّلكم آخركم ، رستاخيز در برابر شماست و مرگ همچنان شما را مىراند ، سبكبار شويد ، تا به قافله برسيد و بدانيد شما در انتظار بازماندگان نگه داشته شده‌ايد » مىگويد : « اين سخن اگر بعد از كلام خدا و كلام رسول اللّه ( ص ) با هر سخن ديگرى سنجيده شود ، از آن برترى خواهد داشت و پيشى خواهد گرفت » . در ذيل حكمت 81 از كلمات قصار نيز شبيه همين معنا را آورده و مىگويد : « اين سخنى است كه قيمتى براى آن نمىتوان يافت و هيچ گفتار حكمت‌آميزى هم وزن آن پيدا نخواهد شد و هيچ سخنى همپايه و قرين آن نيست » . 7 - در اين جا عنان سخن را به دست نويسندهء معروف مصرى ( عباس محمود العقاد ) كه از بزرگترين نويسندگان معاصر عرب محسوب مىشود ، سپرده و همراه او در نهج البلاغه سير مىكنيم . او در جاى جاى كتاب خود به نام « عبقرية الإمام » تعبيرات بلندى دارد كه حكايت از معرفت عميق او نسبت به شخصيت امير مؤمنان ( ع ) و كلماتش در نهج البلاغه دارد . در يك جا مىگويد : « نهج البلاغه چشمهء جوشانى است از آيات توحيد و حكمت الهى كه آگاهى بحث كنندگان در عقايد و اصول خداشناسى و توحيد را گسترش مىبخشد » . « 1 » در جاى ديگر مىگويد : « هر نمونه از كلام او گواه بر استعداد و ملكهء خداداد او در قدرت بيان حقايق است ، او بدون شك از فرزندان آدم است كه علم اسماء به او آموخته شد و مصداق « و علّم آدم الاسماء كلّها » و همچنين « اوتوا الكتاب » و

--> ( 1 ) العبقريات ، جلد 2 ، صفحهء 138 ( چاپ دار الكتاب اللبنانى ) .