الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
397
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )
بخش پنجم اما و الّذى فلق الحبّة ، و برء النّسمة ، لو لا حضور الحاضر ، و قيام الحجّة بوجود النّاصر ، و ما اخذ اللّه على العلماء ان لا يقارّوا على كظّة ظالم ، و لا سغب مظلوم ، لالقيت حبلها على غاربها ، و لسقيت آخرها بكأس اوّلها ، و لا لفيتم دنياكم هذه ازهد عندى من عفطة عنز . ترجمه آگاه باشيد ! به خدايى كه دانه را شكافته و انسان را آفريده ، سوگند ! اگر به خاطر حضور حاضران و تودههاى مشتاق بيعت كننده و اتمام حجّت بر من به خاطر وجود يار و ياور ، نبود و نيز به خاطر عهد و پيمانى كه خداوند از دانشمندان و علماى ( هر امّت ) گرفته كه : « در برابر پرخورى ستمگر و گرسنگى ستمديده و مظلوم سكوت نكنند ! » ، مهار شتر خلافت را بر پشتش مىافكندم ( و رهايش مىنمودم ) و آخرينش را به همان جام اوّلينش سيراب مىكردم و در آن هنگام در مىيافتيد كه ارزش اين دنياى شما ( با همهء زرق و برقش كه براى آن سر و دست مىشكنيد ) در نظر من از آب بينى يك بز كمتر است . شرح و تفسير چرا خلافت و بيعت را پذيرفتم ؟ ! امام ( ع ) در اين فراز ، دلايل پذيرش بيعت را به وضوح بيان مىكند و اهداف خود را از اين پذيرش در جملههاى كوتاه و بسيار پر معنى شرح مىدهد و در ضمن