كه در بلاغت دارد چنين باشد تكليف ديگران روشن است » . « 1 » بىجهت نيست كه همين دانشمند زيدى ( صاحب كتاب الطّراز ) اظهار شگفتى مىكند از بزرگان علماى معانى و بيان كه در طريق دستيابى به فصاحت و بلاغت بعد از كلام خدا و كلام پيامبر ( ص ) تكيه بر ديوانهاى شعراى عرب و كلمات خطبا كرده‌اند و كلمات على ( ع ) را به دست فراموشى سپرده‌اند ، در حالى كه مىدانسته‌اند در بالاترين سطح فصاحت و بلاغت است و آنچه مىخواهند در آن موجود است استعاره ، تمثيل ، كنايه ، مجازهاى زيبا و معانى دقيق همه در آن جمع است . « 2 » 6 - « محمّد غزالى » نويسندهء معروف ، در كتاب « نظرات في القرآن » جمله‌اى از يازجى در سفارش به فرزندش نقل مىكند كه عين عبارت اين است : « اذا شئت ان تفوق اقرانك فى العلم و الادب و صناعة الانشاء فعليك بحفظ القرآن و نهج البلاغة ، اگر مىخواهى از اقران و همطرازان در علم و ادب و نويسندگى برتر باشى در حفظ قرآن و نهج البلاغه بكوش » . « 3 » 7 - درست به همين دليل « شهاب الدين آلوسى » مفسّر معروف - هنگامى كه به نام نهج البلاغه مىرسد - مىگويد : « انتخاب اين نام براى اين كتاب ، به خاطر آن است كه مشتمل بر سخنانى است كه انسان تصوّر مىكند برتر از كلام مخلوق و پايين‌تر از كلام خالق متعال است ، سخنانى كه به مرحلهء اعجاز نزديك شده و ابداعات و ابتكاراتى در حقيقت و مجاز دارد » . « 4 » 8 - استاد « محمّد محيى الدين عبد الحميد » در توصيف نهج البلاغه چنين مىگويد :

--> ( 1 ) الطراز ، جلد 1 ، صفحهء 165 - 168 . ( 2 ) همان مدرك . ( 3 ) نظرات فى القرآن ، صفحهء 154 ، طبق نقل نهج البلاغه ، جلد 1 ، صفحهء 91 . ( 4 ) از كتاب « الجريدة الغيبية » به نقل از مصادر نهج البلاغه ، جلد 1 .