بتوراتهم . . . و افتيت اهل الانجيل بإنجيلهم . . . و افتيت اهل القرآن بقرآنهم . . . ، به خدا سوگند اگر مسندى براى من آماده شود و بر آن بنشينم براى پيروان تورات به توراتشان فتوا مىدهم و . . . و براى پيروان انجيل به انجيلشان و براى اهل قرآن به قرآنشان . . . » . « 1 » در جملهء ششم ، آنها را كوههاى استوار دين معرفى كرده كه ظاهرا اشاره به چيزى است كه در آيات متعدّدى از قرآن مجيد در بارهء كوهها و نقش آن در حفظ آرامش زمين و نزول بركات ، بر آن آمده است . در آيهء 15 از سورهء نحل مىخوانيم : « وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهاراً وَ سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ » ، در زمين كوههاى ثابت و محكمى افكند تا لرزش آن را نسبت به شما بگيرد و نهرها و راههايى ايجاد كرد تا هدايت شويد » . در حقيقت ، كوهها - همچنان كه در تفسير اين آيه و آيات مشابه آن آمده است - از يك سو فشارهايى را كه از درون و از بيرون بر زمين وارد مىشود خنثى مىكنند و از سوى ديگر ، منبع بزرگى براى نهرها و چشمه‌هاى آب هستند و از سوى سوّم كانونى براى انواع معادن گرانبها . امامان معصوم نيز مايهء آرامش افكار و سيراب شدن دلها و نشر ذخاير گرانبها در ميان امّتند . « 2 » به دنبال اين شش توصيف زيبا و پر معنى دو جملهء ديگر اضافه مىفرمايد و مىگويد : « به وسيلهء آنان ( امامان اهل بيت ) قامت دين را راست نمود و لرزش و تزلزل و وحشت آن را از ميان برد » ( بهم اقام انحناء ظهره و اذهب ارتعاد « 3 » فرائصه « 4 » ) .

--> ( 1 ) بحار الانوار ، جلد 10 ، صفحهء 118 ، حديث 1 . ( 2 ) به تفسير نمونه ، جلد 11 ، ذيل آيهء 15 سورهء نحل مراجعه شود . ( 3 ) « ارتعاد » از مادهء « رعدة » به معناى لرزش است و از آنجا كه صداى عظيم ابرها ، ايجاد لرزش مىكند به آن رعد گفته‌اند و بنا بر اين ، ارتعاد به معناى لرزيدن است . ( 4 ) « فرائص » جمع « فريصة » به معناى قطعهء گوشتى است كه در كنار قلب قرار گرفته كه هنگام وحشت به لرزه در مىآيد و لذا « ارتعاد الفرائص » كنايه از وحشت و اضطراب است و فرصت را نيز از اين جهت فرصت گويند كه قطعه زمانى است مناسب انجام كار مطلوب . ( مقاييس ، مفردات راغب و لسان العرب )