انجام مىدادند . به يقين پيغمبر اسلام نيز چنين بود . آيا ممكن است امّت را يله و رها سازد و از ميان آنان برود ؟ آيا ممكن است بدون طريق واضح و سرپرست آگاهى ، آنها را به حال خود واگذارد ؟ ! آيا حديث ثقلين كه به طور متواتر در كتب اهل سنّت و شيعه نقل شده است كه پيامبر فرمود : « من دو چيز گرانمايه را در ميان شما وامىگذارم و مىروم : كتاب خدا و عترتم » نمونه‌اى از اين آينده‌نگرى و پيشگيرى از انحرافات نيست ؟