سيّد رضى گرد آورندهء نهج البلاغه به اتّفاق همهء مورّخان ، سيّد رضى در سال 359 هجرى قمرى در بغداد ديده به جهان گشود . كودكى كه نام او را « محمّد » گذاردند و بعدها به « شريف رضى » ، « ذو الحسبين » شهريت يافت مادر وى « فاطمه » دختر حسين بن ابى محمّد اطروش نام داشت كه از نسل امام على بن ابى طالب بود . « 1 » زنى بود فاضله ، پارسا و بلند نظر كه سيّد رضى در باره‌اش چنين سروده است : لو كان مثلك كلّ امّ برّة * غنى البنون بها عن الاباء « هر گاه مادران نيكوكار ، همانند تو بودند ، فرزندان از وجود پدر بىنياز مىگشتند ! » « 2 » پدر وى كه از نسل امام موسى كاظم ( ع ) است ، ابو احمد ، حسين بن موسى نام داشت . « 3 » و در دو دولت عبّاسى و آل بويه داراى منزلت عظيمى بود كه ابو نصر بهاء الدّين به وى لقب « الطاهر الاوحد » داد . ابو احمد ، پنج بار رياست و سرپرستى طالبيّين را عهده‌دار شد و در حالى كه

--> ( 1 ) فاطمة بنت الحسين بن ابى محمّد الحسن الاطروش بن على بن الحسن بن على بن عمر بن على بن ابى طالب ( ع ) . ( 2 ) مقدّمه يادنامهء علّامه شريف رضى . ( 3 ) ابو احمد الحسين بن موسى بن محمّد بن موسى بن ابراهيم بن الامام ابى ابراهيم موسى الكاظم ( ع ) .