رسول خدا ، هم پس از خود بعلى عليه السّلام واگذار نمود و شما شيعيان به او سر فرو آورديد و ديگر مردم سرباز زدند به خدا سوگند شما را دوست دارم تا آنجا كه آنچه را ما گفته‌ايم بازگو كنيد و چون ما خاموش شديم شما هم خاموش شويد بين شما و خداى شما گواهيم به خدا سوگند براى هيچ كسى در دشمنى و دورى كردن از اين امر خوبى قرار داده نشده . [ حديث 31 ] محمّد بن مسلم گويد امام باقر عليه السّلام مىفرمود گناهان مؤمنين بخشيده مىشود و مؤمن پس از آن مانند كسى است كه تازه به كار بندگى و زندگى دست زده بديهى است اين بخشش الهى ويژه اهل ايمان است . [ حديث 32 ] امام باقر عليه السّلام فرمود خداوند بزرگ دنيا را بدوست و دشمن خود داد ولى سراى باز پسين را تنها بدوستان خود مىدهد ، مؤمن از خداى خود مىخواهد كه ناراحتى دنيايش را بردارد و از او برداشته نمىشود و آخرت را هر اندازه درخواست كند به او داده خواهد شد و بدون خواهش كافران به آنان دنيا داده مىشود ولى چون از خدا مىخواهد كه عذاب آخرت را از او بردارد جوابى نمىشنود .