پيشينه استفتا سابقه استفتا به صدر اسلام برمى گردد ، يعنى از زمانى كه مسلمانان مكلّف به تكاليف و احكام عملى مانند نماز ، روزه و . . . شدند استفتا نيز متولد شد ، چرا كه مسلمين پيرامون اين احكام از نبى مكرّم اسلام حضرت رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله ) سؤالاتى مىكردند كه بسيارى از آنها موجود است ، حتى قرآن مجيد عين اين ماده را در مورد بعضى از سؤالات مربوط به ارث ذكر فرموده است : « يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ » « 1 » و اين مسأله در اعصار ائمّه ( عليهم السلام ) در مقياس وسيعتر ادامه پيدا كرد و در عصر حضرت امام باقر و امام صادق ( عليهما السلام ) وسعت زيادى پيدا كرد . به گونه‌اى كه قسمت عمده‌اى از روايات فقهى موجود كه از معصومين ( عليهم السلام ) به دست ما رسيده است ، همه به صورت سؤال و جواب و به اصطلاح استفتا مىباشد . * * * جاذبه استفتا استفتا ، بلكه هر نوع سؤال و جوابى ، جاذبه خاصى دارد يعنى علاقه مردم به كتابهاى سؤال و جواب نسبت به كتابهاى ديگر ، و استفتائات نسبت به رساله‌هاى عمليّه ، بيشتر است و شايد علّت ، اين باشد كه در اين نوع كتابها آنچه را كه خواننده مىخواهد ، آمده است نه هر آنچه را كه نويسنده اراده كرده است . همانند ميزبانى كه غذاى مورد علاقه ميهمان را تهيّه مىكند نه آنچه خودش مىخواهد ، استفتائات نيز غذاى روح آدمى است كه مطابق ميل و علاقه و نياز سؤال‌كننده تهيّه شده است . كتاب حاضر اين كتاب حاصل جلسات چندساله « شوراى استفتا » استاد معظّم ، مرجع

--> ( 1 ) . سوره نساء ، آيه 176 .