مىآوريم ، نامه‌اى كه نشان ظلمهائى است كه به او روا داشته شده و صبرى است كه در برابر ظالمان و ظلم آنها كرده است ، و او شكايت خود را به خداوند كرده و انتقام را به او واگذاشته است . اين نامه را وقتى ابوذر به دستور عثمان به « ربذة » آن بيابان خشك و سوزان تبعيد شده ، نوشته است . و در مقابل ، حذيفة هم جوابى داده كه ما هر دو نامه را در اينجا ذكر مىكنيم به اين اميد كه از روح بلند و استوار دوستداران حق الهام گرفته و هر چه بيشتر موفق باشيم . دو نامه تكان دهنده نامه ابوذر به حُذيفه « به نام خدا ، بَعد ، اى برادرم طورى از خدا بترس كه چشمان تو اشك زياد بريزد و هميشه مواظب قلب خويش باش ! شب زنده دارى و بدن خود را در اطاعت خداوند قرار بده ! كسى كه مىداند سرانجام غضب خداوند آتش است ، سزاوار است آن را در نظر داشته باشد و تا وقتى كه ندانسته است كه خداوند از او راضى شده است ، گريه وى ادامه داشته باشد و ( در عبادت خدا ) شبها بيدار بماند . كسى كه مىداند عاقبت رضايت خداوند بهشت است سزاوار است از حق استقبال نمايد تا بوسيله آن سعادتمند گردد و در راه خدا از اهل و مال گذشتن ، شب زنده‌دارى كردن ، روزه گرفتن ، با دست و زبان با ستمگرانى كه دين ندارند ، نبرد و مبارزه كردن ، براى او آسان و كوچك گردد . تا وقتى كه نفهميده است خداوند از او راضى شده است بايد به اين اعمال ادامه دهد و به طور حتم تا از دنيا نرود اين مطلب را درك نمىكند ! هر كسى مايل است در پناه خدا باشد و به رفت و آمد با پيغمبران نائل گردد ،