97 - مصيبت‌زده را شماتت نمىكنيد « ولا يَشْمتُ بِالمَصائِب » ترجمه : پرهيزگار به مصيبت ديگران خوشحال نمىشود ( گرچه دشمن او باشد ) و كسى را شماتت نمىكند . * * * شرح : عالم پر از حوادث ناگوار و مصيبتهاى گوناگون است ، هر روز چرخ روزگار مصيبتى را متوجه فرد يا افرادى مىكند ، همه هدفى براى تيرهاى بلا هستند ، حال اگر كسى بر اين باور باشد ، بر ناراحتى و غم و مصيبت ديگران خشنود نمىشود ، زيرا هر آن ممكن است تيرى شبيه آن دو را هدف قرار دهد . پرهيزگاران و اهل تقوى به خشنودى ديگران خشنود ، و به ناراحتى ديگران ناراحت مىشوند ، راضى نيستند حتى دشمنشان به مصيبت نشنيد و اگر نشست مسرور نمىگردند ، بلكه اگر راهى براى تسلّى او باشد ، او را تسلى مىدهند . چطور انسان از بيچارگى ديگرى خشنود باشد و حال آنكه از صبح تا شام خود در معرض بلاها و حوادث ناگوار است و از لابه‌لاى تيرهاى خانمان سوز عبور مىكند . كسى كه روح او با ياد خدا تلطيف شده ، نمىتواند رنجشى در سيماى ديگرى