95 - كسى را با لقب زشت نمىخواند « ولا يُنابِزُ بالالقاب » ترجمه : پرهيزگار قلب زشت روى كسى نمىگذارد . * * * شرح : صفتى ديگر از پرهيزگاران كه از صفاى باطن و روح سالم آنها نشأت مىگيرد ، اين است كه كسى را با لقب زشت نمىخوانند . اين خصلت زشت كه گاهى ديده مىشود ، بعضى به خاطر خنداندن ديگران از روى مسخره كسى را با القاب زشت صدا مىكنند اين از موارد فُحش است كه سابقاً گفته شد ، پرهيزگاران از آن دورند ، پرهيزگاران واقعى سخن نيك گويند و اگر سخنى نيك براى گفتن نداشته باشند ، سكوت مىكنند ، آنها را به مجالسى كه مؤمنين در آنها مسخره مىشوند ، راهى نيست ، اگر در مجلسى هم باشند و چنين عملى از ديگرى سر زند از آن جلوگيرى مىكنند . در عرب رسم بوده كه سه گونه اسم داشته‌اند : 1 - نام شخص ، مثل على و حسن يا زهرا و زينب . 2 - كنيه كه با لفظ اب و ام مىآمده ، مثل ابوطالب يا ام‌كلثوم . 3 - لقب كه معنا و وصفى را در آن لحاظ كرده‌اند مثل اميرالمؤمنين و سيدالشهداء ( عليهما السلام ) . لقب مىتواند بر دو گونه باشد : يكى : براى احترام و تشريفات مثل القاب