92 - اعتراف به حق « يَعْتَرِفُ بالحقِّ قبلَ انْ يُشهَد عَليه » ترجمه : پرهيزگار اعتراف به حق مىكند ، قبل از اين كه شهادت عليه او داده شود . * * * شرح : از ديگر اوصاف پرهيزگاران اعتراف به حقيقت است ، آنها نياز به گواه و شاهد عليه خود ندارند ، زيرا در مخاصمات و منازعات بين افراد ، اگر طرفى ، حرف ديگرى را پذيرفت نزاع مرتفع مىشود و تنها وقتى نياز به شاهد و گواه است كه يكى ادعا كند و ديگرى انكار كند ، پرهيزگار واقعى خود اعتراف به حق مىكند و ديگر نياز به شاهد و گواه بر ضد او نيست ، زيرا اگر انكار حق كند ، دروغ و كذب صريح است و تقوى و عدالت باطنى او اجازه اين گناه را به او نمىدهد . او مىداند اگر در نزاعى محكوم هم شود و ضررى ببيند ، ضرر دنيوى و مادى است و آن بهتر از ضرر اخروى و معنوى است كه او را از سعادت ابدى محروم مىكند . امام باقر ( عليه السلام ) مىفرمايند : « اصبر نفسَكَ على الحق فانّه من مَنَعَ شيئاً فى حَقٍّ اعطى فى الباطل مثليْه » : « نفس خود را بر حق صبور گردان ، زيرا كسى كه چيزى را در