آرامش سخت‌تر است . در حوادث به صبر كوش ، كه صبر * به رضاى خداى مقرون است تن مده در جزع ، كه رنج جزع * صَد رَه از رنج صبر افزون است « 1 » امام صادق ( عليه السلام ) چنين مىفرمايند : « بلا و گرفتارى زينت مؤمن و كرامت و عزت براى كسى است كه صاحب عقل و تدبر است ، زيرا در مباشرت و مصاحبت با بلا و صبر بر آن استقامت در برابر آن ، ايمان از ناخالص‌ها و تيرگيها پاك گشته و نسبت انسان با ايمانش تصحيح مىگردد و شخص مؤمن‌تر مىگردد ، نبىاكرم ( صلى الله عليه و آله ) فرمودند : ما گروه انبياء شديدترين مردم از جهت بلاء و گرفتارى هستيم و سپس مؤمنين با درجاتى به ترتيب شبيه ما هستند ( هر چه مؤمن‌تر باشند به ما شبيه‌ترند ) كسى كه طعم بلاء را چشيد ، البته در زير توجه و سايه مراقبت و حفظ پروردگار متعال ، او التذاذ و خوشيش به بلاء بيشتر از تلذّذ او به نعمت است و وقتى بلا را از دست مىدهد ، شوق به او ميورزد و مشتاق آمدن اواست ، زيرا در زير آتش‌هاى ابتلاء و گرفتارى و سختى ، انوار رحمت و نعمت فروزان است و به عكس در زير انوار نعمت و وسعت مادى آتش‌هاى گرفتارى و ابتلاء گذاشته شده است . و در اين دو مرحله آنان كه نجات و تخلّص پيدا كرده و نتيجه مطلوب بگيرند ، بسيار كم هستند ، و خداوند ثناگوى هيچ بنده‌اى از بندگان خود از زمان آدم ( عليه السلام ) تا ( خاتم ) محمد ( صلى الله عليه وآله ) نشد ، مگر بعد از ابتلاء او و فاء حق عبوديت ، كرامات خداوند در حقيقت نهايتا و نتائجى است كه ابتداءهاى آن بلاء است و ابتداءهائى است كه نهايت آنها بلا است « كراماتُ اللّه فى الحقيقة نهاياتٌ بداياتُها البلاء و بداياتٌ

--> ( 1 ) . همان مدرك ، صفحه 95 ( كتاب « مطلوب كل طالب » نوشته رشيدالدين وطواط است و او صد كلمه‌اى را كه جاحظ از كلام على ( عليه السلام ) اختيار كرده به عربى و فارسى شرح كرده و از خود دو بيت شعر در همان معنى آورده است ، گفتنى است تا آنجا كه مىدانيم نخستين كسى كه به جمع و تدوين مجموعه‌اى از كلمات مولى پرداخته جاحظ است و صد كلمه از مولى را انتخاب كرد ) رجوع شود به مقدمه همان كتاب . .