جهم بن حميد گفت ، به امام صادق ( عليه السلام ) عرض كردم كه خويشاوندانى دارم ، كه همفكر من نيستند يعنى مسلمان نمىباشند آيا حقى بر من دارند ؟ فرمودند : بله حقّ رَحِم و خويشاوندى را چيزى قطع نمىكند و اگر مثل تو مسلمان بودند ، دو حق داشتند : « حقّ الرَّحِم و حق الاسلام » : « حق خويشاوندى و حق اسلام » . « 1 » مردى به خدمت نبى اكرم ( صلى الله عليه و آله ) آمد و گفت : يا رسول اللّه ( صلى الله عليه و آله ) ، من داراى اهلى و خويشاوندانى هستم و آنها مرا اذيت مىكنند ، و قصد كرده‌ام آنها را ترك گويم ، حضرت فرمودند : « اذَنْ يرفَضُكم اللّه جميعا » : « در اين موقع خداوند همه شما را ترك مىكند و دست رحمتش را از سر همه شما برمىدارد » ، سؤال كرد پس چه كنم ؟ فرمودند : « تُعطى مَن حرمَك و تَصل مَنْ قَطَعَك و تَعفُوا عمّن ظَلمك فاذا فَعَلَتَ ذلك كان اللّه عزَّوَجلَّ عَلَيهم ظَهيرا » : « به كسى كه تو را محروم كرد احسان كن و كسى كه ارتباطش را با تو قطع كرد تو با او ارتباط برقرار نما و از خطاى كسى كه به تو ظلم كرد درگذر ، اگر چنين كردى ، خداوند عزوجل ياور تو بر ضد آنها مىشود » . « 2 » رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) در روايتى ديگر كه امام صادق ( عليه السلام ) نقل مىكنند فرمودند : « لا تَقْطَع رَحِمَك و ان قَطَعَتْك » : « قطع ارتباط با ارحام خود مكن گرچه آنها با تو قطع ارتباط كردند ! » « 3 » ابىذر گفت پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) سفارش به من كردند : « ان اصِلَ رحمى و انْ ادبَرِت » : « ارتباط با ارحام خود داشته باشم ، گرچه آنها به من پشت كردند » . « 4 » خداوند نيز در قرآن كسانى را كه قطع رحم كرده‌اند و مىكنند لعنت فرستاده و جايگاهشان را دوزخ معرفى كرده است : « وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الْارْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 131 . ( 2 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 100 . ( 3 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 137 - صفحه 104 . ( 4 ) . همان مدرك ، صفحه 91 . .