كنيز ( الكاظمين الغيظ ) برخواند * هماندم خشم و قهر شاه بنشاند ز قرآن باز خواند او آيت عفو * شه سجاد برزد رايت عفو به ذكر محسنين آمد كه سجاد * به جاى قهر كرد از لطفش آزاد الهى شو زنيكان جو نشانه * وز آن شه بشنو آن شيرين ترانه از آنشه بردبارى را بياموز * چراغ معرفت جان را بيفروز كه با نيكى و حلم و بردبارى * رهى از جور خلق و قهر بارى حكايت شنيدستم ز عيساى مجرّد * يكى پرسيد كى روح مؤيد چه باشد سخت‌تر در هر دو عالم * بگفتا خشم ايزد دان مسلّم بگفت آن كيست كز خشم خدا رست * بگفت آن كس كه چشم از خشم خود بست * * * تو با هر نيك و بد گر هوشيارى * رها كن خشم و بگزين بردبارى به دام خشم و شهوت تا اسيرى * اگر شاهى يكى مسكين فقيرى الهى خشم خود بنشان چو خواهى * كه ايمن باشى از خشم الهى * * *