67 - خشوع قلب « خاشِعاً قَلْبُه » ترجمه : ( مىبينى پرهيزگاران را كه ) قلبش خاشع است . * * * شرح : در اين فراز بار ديگر مولى سخن از خشوع متقيان مىفرمايد ، در مرتبه اول عبادت را متذكر شد و اينجا خشوع قلب و خاضع در برابر عظمت الهى است و اين خشوع قلبى زائيده درك عمظمت الهى است و مسلماً خشوع قلب نيز ساير اعضاء را به خضوع وامىدارد . چون درباره خشوع قبلا به تفصيل بحث كرده‌ايم ، در اين جا به اختصار بيان مىكنيم امام صادق ( عليه السلام ) در روايتى مىفرمايند : « خداوند متعال به حضرت عيسى بن مريم ( عليه السلام ) چنين وحى كرد : يا عيسى ! از ديدگانت اشك بريز و قلبت را خاضع گردان و دو چشم خود را با ميل اندوه و حزن سرمه بكش در هنگامى كه اهل بطالت و خوشگذرآنهامى خندند ، در كنار قبور مردگان بايست و آنها را با نداى بلند صدا زن ، شايد از آنها پندگيرى و بگو من در زمره ملحق شوندگان به شما ، ملحق خواهم شد » . « 1 »

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 82 ، صفحه 178 . .