آرزو و كوتاه امل بسيار كم است تعجب است كه طول امل با طول عمر رابطه مستقيم پيدا كرده و هر چه پيرتر مىشود آرزوهايش طولانىتر مىشود ، و بىجهت نبود كه رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) مىفرمود : « يَشيبُ ابن آدم و تَشُبّ فيه خَصْلَتان ، الحرص و طول الأمل » : « فرزند آدم پير مىشود و دو خصلت در او جوان مىشود ، حرص و بلندى آرزو » . « 1 » و نيز فرمود : « حُبّ الشّيخ شابّ فى طلب الدنيا و ان إلتَقَتْ تَرقُوَتاه مِنَ الكَبَر إلّا الّذين اتّقوا و قليلٌ ما هُم » : « حبّ و دوستى پير در طلب دنيا جوان است گرچه دو استخوان دو طرف گردن او از فرط پيرى به هم رسد ، مگر تقوا پيشه‌كنندگان و آنها نيز اندكند » . « 2 » به هوش آى كه در اين مدت كوتاه عمر ، جائى براى پرداختن به آرزوهاى دور و دراز نيست ، غافل مباش كه به قول مولى دنيا سريع مىگذرد ، نه اين كه مىگذرد كه زمان را مىگذرانيم ، زمان چيزى جز مقدار حركت نيست ، و حركتهاى ما گذراننده زمان است . يكى از بزرگان نوشته ، روزى در بالين بيمارى كه حدود نود سال از عمرش گذشته بود و دو روز بعد ، از دنيا رفت ، نشسته بودم ، هنوز هوش و دركش را از دست نداده بود از وى پرسيدم ، ساليان گذشته عمر خود را چگونه درك مىكنيد ؟ او پلك‌هاى چشمش را روى هم گذاشت و فوراً باز كرد و گفت : « چنين چيزى » و با « چنين سرعتى » . « 3 » پرداختن به آرزوهاى دور و دراز قدرت تفكر صحيح را از انسان مىگيرد ، و انسان نمىفهمد كه دنيا زودگذر است ، نمىخواهد درگذشت زمان تعمّق كند ، زيرا گذشت زمان عبارت است از بريدن تدريجى درخت عمر .

--> ( 1 ) . همان مدرك . ( 2 ) . همان مدرك . ( 3 ) . شرح نهج‌البلاغه ، محمدتقى جعفرى ، جلد 9 ، صفحه 278 - 277 . .