است آدم پرهيزگار قول را با عمل تزئين مىكند ، عمل او موافق او است ، اگر امر به معروف مىكند ، خود عالم به آن معروف مىباشد و اگر نهى از منكر مىكند ، خود از آن باز مىايستد ، و مرتكب نمىشود ، وعده مىدهد و وفا مىكند ، هرگز چيزى نمىگويد كه انجام ندهد ، و وعده‌اى نمىدهد كه از آن تخلف كند ، زيرا مىداند دچار سخط و غضب الهى مىشود ، خداوند مىفرمايد : لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ - كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ : « چرا مىگوئيد آنچه را انجام نمىدهيد ، بزرگ است نزد خداوند از نظر غضب و سخط اينكه بگوئيد آنچه را كه انجام نمىدهيد » . « 1 » غضب الهى كه در عذاب او جلوه مىكند ، بسيار ناگوار است . فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُنَ * وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ : « آنها و گمراهان به روى در آتش افكنده شوند * و لشكريان ابليس نيز همگى چنان شوند » . « 2 » در ذيل اين آيه فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُنَ ابى بصير از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مىكند كه حضرت فرموند : « هم قومٌ وَصَفُوا عدلا بِالسِنَتِهم ثمَّ خالَفُوه الى غيره » : « اينها ( كه دچار عذاب شده و به رو به آتش مىافتند ) كسانى هستند كه سخن خوب و حرف حق را با زبانهايشان گفتند ، سپس نسبت به غير در مرحله عمل مخالفت كردند » . « 3 » ابن ابى الحديد گويد شعرا حوص به اين مطلب اشاره دارد كه : وَ اراك تَفعَلُ ما تَقُول و بعضُهم * مَذِقُ اللسان يقول ما لا يفعَلْ ( و مىبينيم تو را كه عمل مىكنى آنچه مىگويى ، و بعضى از آنها زبان منافقانه دارند و مىگويند آنچه را كه انجام نمىدهند ) .

--> ( 1 ) . سوره صف ، آيه 3 . ( 2 ) . سوره شعراء ، آيات 94 و 95 . ( 3 ) . شرح نهج البلاغه خوئى ، جلد 12 ، صفحه 144 - بحار ، جلد 2 ، صفحه 35 شبيه به اين روايت از امام صادق ( عليه السلام ) نيز در ذيل همين آيه در همان مدرك بحار آمده است . .