آشكارى هستند » . « 1 » عدم ياد خدا و غفلت از آن موجب قساوت قلب و مردن آن مىشود ، خداوند به موسى خطاب كرد : « يا موسى لا تَنْسَنى فَانّ نَسيانى يِميتُ القلب » : « اى موسى مرا فراموش مكن زيرا فراموشى من قلب را مىميراند » . « 2 » در تفسير صافى در ذيل سوره « قُل اعُوذُ بربّ النّاس » : رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) فرموده‌اند : « ما مِن مؤمِن الّا وَ لِقَلبه اذُنٌ ينفَثُ فيها الوسواس الخناس و اذُنٌ ينفث فيها المَلك فَيُؤيِّد الله المؤمنَ بالمَلك فذلك قوله ( وَأَيَّدَهُمْ بِرُوح مِّنْهُ ) » « 3 » هر مؤمنى ، قلبش دو گوش دارد : گوشى كه وسواس خناس در آن مىدمد ، گوشى كه فرشته در آن مىدمد ، خداوند مؤمن را به وسيله فرشته تأييد مىكند و اين است معنى آيه وَأَيَّدَهُمْ بِرُوح مِّنْهُ . « 4 » در كتاب لئالى الاخبار « 5 » حكايتى از زاهدى نقل مىكند كه او گفته بود ، بين من و جنّى ، دوستى و الفتى بود ، روزى در مسجد نشسته بودم ، به من گفت ، اين مردم را در مسجد چگونه مىبينى ؟ گفتم بعضى را در خواب و بعضى را در بيدارى مىبينم ، گفت : بر سر آنها چه مىبينى ؟ گفتم هيچ چيز . چشمش را با دستش باز كرد ، و ماليد ، پس ديدم بر سر هر كدام كلاغى است كه بعضى از آنها كلاغها بطور كامل آن فرد را با بالهايش مىپوشاند كه چشم من نمىديد و بعضى را گاهى مىپوشاند و گاهى بالش را بلند مىكرد ، گفتم : اين چه است ؟ گفت : اين شياطين بر سر آنها نشسته و به قدر غفلت هر كدام بر آنها مستولى مىشوند ، سپس اين آيه را تلاوت كرد : وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَانِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ : « و كسى كه از ذكر خداوند رحمان

--> ( 1 ) . سوره زمر ، آيه 22 . ( 2 ) . لئالى الاخبار ، جلد 1 ، صفحه 189 . ( 3 ) . سوره مجادله ، آيه 22 . ( 4 ) . لئالى الاخبار ، جلد 1 ، صفحه 189 . ( 5 ) . همان مأخذ ، صفحه 190 . .