الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

114

اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )

رهبران مسلمين 3 - ملزم شدن به اجتماع مسلمانان يعنى همكارى با مسلمانان . « 1 » پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) در اين جملات اخلاص را مقدم بر دو چيز ديگر كرده‌اند ، و تأكيد هم فرموده‌اند كه به كسانى كه حضور ندارند ، اين جملات را برسانيد ، گويا اين جملات از قوانين عمومى اسلام است . 5 - حفظ عمل از حبط و نابودى : عمل سرمايه است و حفظ سرمايه لازم است ، حفظ عمل از نابودى ، بسيار دشوارتر از انجام نفس عمل است ، ابقاء و باقى گذاردن عمل بر همان نحو خالصى كه تحقق پيدا كرده ، مشكل است . شيطان دائماً ؛ وسوسه مىكند كه آن عمل را به رخ مردم بكش . در روايتى از امام باقر ( عليه السلام ) چنين آمده است : « الِابقاءُ على العمل اشَدّ مِنَ العمل » راوى سؤال مىكند ، ابقاء بر عمل چيست ؟ حضرت فرمودند : « يَصِلُ الرجل بِصِلة و يُنفِق نَفَقَةٌ للّه وحده لا شريك لَه فكُتِبَتْ له سِرّاً ثُمَّ يذكُرُها فَتُمحى فَكُتِبَت لَه علانيةٌ ثُمّ يذكُرُها فَتُمحى و تُكتَبُ له رياءٌ » : « انسان گاهى صله رحم و انفاق مىكند براى خداوند كه شريكى ندارد پس نوشته مىشود آن عمل براى او به صورت مخفى ، سپس عمل خود را به رخ مردم مىكشد پس محو شده و به صورت عمل آشكار نوشته مىشود بار ديگر نزد مردم بازگو مىكند ، پس محو شده و عملى ريائى براى او ثبت مىشود » . « 2 » انسان عملى را كه براى خدا و مخفيانه انجام داده نبايد براى مردم ذكر كند و آن را به رخ مردم كشد ، ذكر آن عمل منافات با ابقاء و باقى گذاردن عمل بر حال اول است و موجب نابودى و حبط عمل مىشود .

--> ( 1 ) . اين خطبه را عده‌اى از بزرگان در كتابهاى خود نقل كرده‌اند ، از جمله على بن ابراهيم قمى ( رحمهم الله ) در تفسير خود مرحوم طبرسى در احتجاج ، صفحه 76 شيخ صدوق در امالى مجلسى در بحار الانوار در احوال امام صادق ( عليه السلام ) و نورى در مستدرك ، جلد 2 ، صفحه 250 و ابن عساكر ، جلد 7 ، صفحه 288 . ( 2 ) . سفينة البحار ، جلد 2 ، صفحه 279 . .