37 - 40 - ترس از مسئوليتها « لا يَرضَونَ مِنْ اعْمالهم القَليل ، و لا يَسْتَكثرونَ الكثير فَهم لَانْفُسِهِم مُتَّهِمُون و مِنْ اعْمالِهِم مُشْفِقُون » ترجمه : پرهيزگاران از اعمال كم خود راضى نيستند و اعمال زياد خود را نيز زياد نمىبينند آنان خويش را متهم مىسازند ( در تقصير در عبادت و اطاعت ) و از اعمال خود ترسناكند . * * * شرح : مقدمه‌اى را در بحث عمل براى توضيح مطلب عرض مىكنم ، از فرازهاى فوق روشن مىشود كه پرهيزگاران اهل عملند نه اهل حرف ، مردم دو دسته‌اند : يك دسته فقط حرف مىزنند و عملى در كار آنها نيست ، قرآن به اين دسته تاخته و آنها را مورد نكوهش قرار مىدهد : لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ - كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ : « چرا مىگوئيد آنچه را عمل نمىكنيد ، بسيار به غضب وامىدارد خدا را اين كه بگوئيد آنچه را انجام نمىدهيد » . « 1 » اين عبارت از جملات شديد قرآن است كه غضب و خشم الهى را بر اين گونه افراد وعده مىدهد . و يك دسته به همراه قول عمل مىكنند ، حتى عمل را زياده بر قول انجام مىدهند و گويا شنيده‌اند

--> ( 1 ) . سوره صف ، آيه 2 و 3 . .