شيخ محمد جعفر امامى

78

لغات در تفسير نمونه ( فارسى )

[ إنجيل : ] « التَّوْراةَ وَ الإِنْجِيْلَ » « انجيل » در اصل ، كلمهء يونانى است به معناى « بشارت » يا « آموزش جديد » و نام كتابى است كه بر حضرت عيسى عليه السلام نازل شده است . اين واژه 12 بار در قرآن مجيد ، به همين معنا استعمال شده است ، و همه جا به صورت مفرد است ؛ ولى قابل توجّه اين كه آنچه امروز به نام « انجيل » معروف است ، كتاب‌هاى زيادى است كه از آنها به « اناجيل » تعبير مىشود ، و معروف از ميان آنها انجيل‌هاى چهارگانهء « لوقا » ، « مرقس » ، « متى » و « يوحنا » است و مسيحيان اعتقاد دارند كه اين چهار انجيل به وسيلهء اين چهار تن از ياران مسيح عليه السلام ، يا شاگردان آنها نگاشته شده ، و تاريخ تأليف آنها به 38 سال بعد از حضرت مسيح عليه السلام ، تا حدود يك قرن بعد از او مىرسد ؛ بنابراين كتاب اصلى مسيح عليه السلام به عنوان يك كتاب آسمانى مستقل ، به دست فراموشى سپرده شده و تنها بخش‌هايى از آن كه در حافظهء اين چهار تن بوده است ، آميخته با افكار خودشان در اين « چهار انجيل » تحرير يافته است . « 1 » [ أَنْداد : ] « فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً » « أَنْداد » جمع « ندّ » ( بر وزن ضدّ ) به معناى شريك و شبيه ، به تعبير دقيق‌تر چنان كه در « مفردات » مىگويند : « ندّ » و « نديد » به معناى چيزى است كه از نظر گوهر و ذات شريك و شبيه چيز ديگرى باشد ؛ و جمع « نِدّ » به معناى « مثل » است . ولى آن‌گونه كه « راغب » در « مفردات » و « زبيدى » در « تاج العروس » ( از بعضى از اهل لغت ) نقل كرده‌اند « نِدّ » به چيزى گفته مىشود كه شباهت جوهرى به چيز ديگرى دارد ؛ ولى « مثل » به هر گونه شباهت اطلاق مىشود . بنابراين « نِدّ » معناى عميق‌تر و رساترى از « مثل » دارد . « 2 » [ إنزال : ] « وَ لَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ » « انزال » ( فرو فرستادن ) از مادّهء « نُزول » معناى عامى دارد كه هم شامل نزول تدريجى مىگردد ، و هم نزول دفعى . بعضى نيز معتقدند « انزال » فقط نزول دفعى است . « 3 » [ أَنْزَلْنَا : ]

--> ( 1 ) . آل عمران ، آيهء 3 ( ج 2 ، ص 493 ) ؛ حديد ، آيهء 27 ( ج 23 ، ص 403 ) ( 2 ) . بقره ، آيات 22 ، 165 ( ج 1 ، صفحات 158 ، 639 ) ؛ ابراهيم ، آيهء 30 ( ج 10 ، ص 397 ) ؛ زمر ، آيهء 8 ( ج 19 ، ص 411 ) ( 3 ) . بقره ، آيهء 99 ( ج 1 ، ص 423 ) ؛ زمر ، آيهء 2 ( ج 19 ، ص 390 ) ؛ دخان ، آيهء 3 ( ج 21 ، ص 161 )