مىكند و ما در كتب فريقين بر آن دست يافتيم را نقل كرديم ، و نتيجه اين شد كه عبارت « لا ضرر و لا ضرار » را زراره ، و ابوعبيده حذاء ، از امام باقر عليه السلام ؛ و عقبة بن خالد ، از امام صادق عليه السلام ؛ و مرحوم صدوق ، و قاضى نعمان مصرى ، به صورت مرسل ؛ روايت كرده‌اند ، و مرحوم شيخ ، و علّامه ، و ابن زهره ، در كتب خود آن را مسلّم گرفته‌اند ؛ و از عامّه ، احمد ، به صورت مسند ؛ و ابن اثير ، به صورت مرسل نقل كرده‌اند . علاوه بر اين ، روايات خاصّهء ديگرى در مواضع پراكنده‌اى در كتب فقهى ، مضمون اين روايت را تأييد مىكند . بنابراين اگر ادعاى تواتر نكنيم - آن‌گونه كه صاحب كتاب « الايضاح » « 1 » ، در باب رهن ، از فخرالدين ادعاى اجماع را حكايت كرده - لا اقل اين است كه اين روايت از روايات مستفيضه است كه جاى شكى در اعتماد بر آن نيست ، حتى براى كسانى كه قائل به عدم حجّيت خبر واحد مىباشند . * * *

--> ( 1 ) . ايضاح الفوائد فى شرح مشكلات القواعد ، ج 2 ، ص 48 : « . . . والضرر منفى بالحديث‌المتواتر . . . » .