همان‌گونه كه ضرر در آيه شريفه « . . . وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ . . . » نيز عينا در همين معنا به كار رفته . علاوه بر آيات مذكور ، در روايت پانزدهم نيز گذشت كه فرمود : « إن الضرار فى الوصية من الكبائر » ، واضح است كه « ضرار » به همين معناى وارد كردن نقص مالى بر غير استعمال شده است . در روايت هارون بن حمزة الغنوى ( روايت دهم ) نيز در مورد ضرر مالى استعمال شده . خلاصه آن‌كه از قراين فراوانى كه از موارد استعمال اين كلمه به دست مىآيد ، استفاده مىشود كه « ضرار » به معنى تعمّد در ضرر است . و معانى ديگر كه يا ناشى از تطبيق به باب مفاعله بود ، و يا از لوازم اين معنا بود ، چندان قابل اعتماد نيست . * * *