آوريم ؛ و مىتوانيم هنگام شك در بعضى از مصاديق آن ، به همان معناى ارتكازى ذهنى مراجعه كنيم . معناى « ضرار » « ضرار » ، مصدر باب مُفاعله ، از ماده « ضرر » ، مىباشد ؛ ضارّه ، يضارّه ، ضِرار « 1 » ؛ كه معانى متعددى براى آن ذكر كرده‌اند : 1 . ضرار ، فعل دو نفرى است ؛ و ضرر ، فعل شخص واحد است . 2 . ضرار ، مجازات و تلافى ضرر است . 3 . ضرار ، ضرر زدن به ديگرى با چيزى است كه نفعى ندارد ؛ در مقابل ضرر ، كه ضرر زدن به ديگرى با چيزى است كه نفع دارد . 4 . ضرار ، و ضرر به يك معناست . اين معانى چهارگانه در « النهاية » « 2 » ذكر شده ، و ظاهر آن اين است كه ضرار ، مشترك لفظى بين اين معانى است . 5 . ضرار ، به معناى ضيق و تنگى است . 6 . ضرار ، ضرر زدن عمدى است ؛ در مقابل ضرر ، كه اعم از آن است و عمدى و غير عمدى را شامل مىشود .

--> ( 1 ) . فاعَلَ ، يفاعِلُ ، مُفاعَلَة ؛ فِعال ؛ و فيعال ؛ - فِعال و فيعال ، از مصادر باب مفاعله مى باشد . ( 2 ) . النهاية فى غريب الحديث و الاثر ، ج 3 ، ص 172 .