فيمَا اقْتَصَّ مِنْ خَبَرِ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيّا اذْ داستان يحيى بن زكريا مىگويد : « ( خداوندا ! ) قالَ : « فَهَبْ لِى مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيّاً * يَرِثُنِى تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ » . « 1 » وَقالَ : « وَأُوْلُوا و دودمان يعقوب باشد » . و نيز مىفرمايد : « و خويشاوندان الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِى كِتَابِ نسبت به يكديگر در احكامى كه خدا مقرّر داشته ( از ديگران ) سزاوارترند » . اللَّهِ » . « 2 » وَقالَ : « يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِى أَوْلَادِكُمْ و نيز مىگويد : « خداوند دربارهء فرزندانتان به شما سفارش مىكند لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ » . « 3 » وَقالَ : « إِنْ كه سهم ( ميراث ) پسر به اندازهء سهم دو دختر باشد » . و نيز فرموده : « ( اگر

--> ( 1 ) . مريم ، آيهء 5 و 6 . ( 2 ) . انفال ، آيهء 75 . ( 3 ) . نساء ، آيهء 11 .