آرى ، منافقان درست به چنين مسافرى مىمانند ؛ آنها در ميان مؤمنان روز افزون كه همچون سيل خروشان و باران پرپشتى به هر سو پيش مىروند قرار گرفته‌اند ؛ افسوس كه به پناهگاه مطمئنّ ايمان ، پناه نبرده‌اند تا از شرّ صاعقه‌هاى مرگبار مجازات الهى نجات يابند . جهاد مسلّحانه در برابر دشمنان ، همانند خروش رعد و صاعقه بر سر آنها فرود مىآمد ؛ گاهگاه فرصتهايى ، براى پيدا كردن راه حق نصيبشان مىشد و انديشه هايشان بيدار مىگشت ؛ ولى افسوس كه اين بيدارى همچون برق آسمان ديرى نمىپاييد ؛ تا مىخواستند چند گامى بردارند خاموش مىشد و تاريكى غفلت و سپس توقّف و سرگردانى جاى آن را مىگرفت . پيشرفت سريع اسلام همچون برق آسمانى چشم آنها را خيره كرده بود ، و آيات قرآن كه پرده از رازهاى نهانيشان بر مىداشت همچون صاعقه‌ها آنها را هدف قرار مىداد ؛ هر دم احتمال مىدادند آيه‌اى نازل گردد و پرده از رازهاى ديگرى بردارد و رسواتر شوند . چنان كه قرآن در آيه 64 سورهء توبه مىگويد : « يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِى قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ ؛ منافقان از اين مىترسند كه سوره‌اى بر ضدّ آنها نازل شود و آنچه در درون مخفى مىدارند فاش گردد . بگو هر چه مىخواهيد استهزا كنيد خدا آنچه را از آن مىترسيد ظاهر مىسازد . » منافقان از اين وحشت داشتند كه با علنى شدن اسرارشان ، فرمان جنگ از طرف خدا با اين دشمنان خائن داخلى صادر شود و مسلمانان كه در آن روز قوى و نيرومند بودند بر آنها حمله كنند ؛ آنچنان كه قرآن مىگويد : « لَّئِنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِى الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَايُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا * مَّلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا « 1 » ؛ اگر منافقان و آنهايى كه قلبشان بيمار است و كسانى

--> ( 1 ) . سورهء احزاب ، آيهء 60 و 61 .