رسيد و سلام كرد سپس عرض كرد : اى پسر پيغمبر براى چه از حرم خدا و حرم جدّت رسول خدا بيرون شدى ؟ حسين عليه السّلام فرمود : هان ابا هرّه بنى اميّة ثروتم را گرفتند صبر كردم دشنامم دادند و بآبرويم لطمه زدند باز تحمّل كردم ، بدنبال ريختن خونم بودند فرار كردم ، و به خدا قسم ياد ميكنم كه حتما گروهى ستمكار مرا خواهد كشت و خداوند لباس ذلّتى به آنان به پوشاند كه سراپاىشان را فرا گيرد و شمشير برّانى بر آنان فرود آيد و حتما خداوند كسى را بر آنان مسلّط خواهد كرد كه از قوم سبا كه زنى بر آنان حكومت ميكرد و اختيار مال و جانشان را داشت ذليل‌تر گردند سپس از آن جا روانه شد . جمعى از بنى فزاره و قبيلهء بجيلة نقل كردند كه ما بهمراه زهير بن قين بوديم كه از مكّة رو به وطن مىآمديم و بدنبال حسين عليه السّلام در حركت بوديم تا به او رسيديم و هر جا كه حسين ميخواست منزل كند ما كناره گرفته و در طرفى ديگر فرود مىآمديم ، در يكى از منازل كه حسين فرود آمد