( معنايش چنين است كه اگر از يارى رسول خدا سرباز زنيد و در خانه‌هاى خود بنشينيد خويشتن را بدست خود به هلاكت انداخته‌ايد ، و گرفتار غضب خداوند گرديده هلاك خواهيد شد ، و اين آيه آنچه را كه ما گفته بوديم و تصميم بر آن گرفته بوديم كه در خانهء خود بمانيم ردّ كرد و ما را تحريص بجنگ در ركاب رسول خدا نمود ، نه اينكه در بارهء مردى نازل شده باشد كه حمله بر دشمن نموده و هدف‌اش اين است كه دوستان خود را نيز تحريص نمايد تا مانند او حمله كنند ، و يا آنكه باميد ثواب اخروى ميخواهد در راه جهاد في سبيل اللَّه بدرجهء رفيعهء شهادت برسد . من ميگويم : كه ما در ضمن خطبهء كتاب ، به اين معنى تنبيه نموديم و در مطالب آينده نيز اين معنى روشن‌تر خواهد شد . آنان كه سخنان حسين عليه السّلام را با وليد بن عتبه نقل كرده‌اند گفته‌اند : كه چون صبح شد حسين عليه السّلام متوجّه بسوى مكّه شد ، و روز سوّم ماه