من هستند كه پس از خود اين دو را در ميان امّتم بجاى ميگذارم و جبرئيل مرا خبر داد كه اين پسرم كشته و خوار خواهد شد بار الها اين جان بازى را بر او مبارك فرما و او را از سروران شهيدان قرار بده بار الها بر كشنده‌اش و آنكه او را خوار كند بركت عطا مفرما ، راوى گويد : مردمى كه در مسجد بودند يكباره ناله و فرياد از دل بركشيدند و هاى هاى گريستند رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : آيا بر حسينم گريه ميكنيد و او را يارى نميكنيد ؟ سپس آن حضرت با رنگى افروخته و چهره‌اى سرخ بازگشت و خطبهء كوتاه ديگرى خواندند و اشگ از هر دو ديدهء آن حضرت بشدّت فرو ميريخت سپس فرمود : اى مردم همانا كه من دو يادگار نفيس در ميان شما بجاى گذاشتم و آن دو : كتاب خدا است و عترت من يعنى خاندان من و آنان كه با آب و گل من آميخته شده و ميوهء دل من و جگر گوشهء من‌اند و اين دو از هم هرگز جدا نگردند تا در كنار حوض بر من وارد شوند هان كه من در انتظار ملاقات با آنان هستم و من در بارهء اين دو ، هيچ از شما نميخواهم بجز آنچه پروردگار من به من دستور داده