پيشنهاد كن كه اين سرها را از ميان كجاوه‌هاى ما بيرون ببرند و از ما دور كنند كه از بس ما را با اين حال ديدند خوار و ذليل شديم ، شمر در پاسخ خواستهء آن بانو از عناد و كفرى كه داشت دستور داد كه سرها را بر فراز نيزه‌ها بزنند و ميان كجاوه‌ها تقسيم كنند و با اين حال آنان را در ميان تماشاگران بگردانند تا آنكه آنان را بدروازهء دمشق آوردند و در پلّه‌هاى در مسجد جامع به پا داشتند يعنى همان جا كه اسيران را نگه مىداشتند . روايت شده كه يكى از فضلاء تابعين چون سر حسين عليه السّلام را در شام ديد يك ماه خود را از همهء دوستانش پنهان كرد چون پس از مدّتى كه نبود او را يافتند پرسيدند چرا خود را پنهان كرده بودى ؟ گفت : مگر نمىبينيد چه بلائى بر سر ما آمده است ؟ و اشعارى بدين مضمون انشاء كرد . سر بريده‌ات اى ميوهء دل زهرا * به خون خويش خضاب است و آورند بشام