السيد ابن طاووس ( مترجم : سيد احمد فهرى زنجانى )
119
اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى )
او مىكشت و شعرى بدين مضمون ميفرمود : كشته شدن به ز زندگانى ننگين * ننگ هم از آتش خداى نكوتر خبرنگارى كه آنجا بوده گفته است : به خدا قسم هرگز كسى نديدم كه دشمن گرد او را احاطه نموده و فرزندان و خاندان و يارانش كشته شده باشند دلاورتر از حسين باشد مردان ميدان جنگ به او حمله ميكردند همين كه او شمشير بدست به آنان حمله ميبرد مانند گوسفندانى كه گرگ بر آنها حمله كند از مقابل شمشيرش فرار ميكردند حسين كه به آنان حمله ميكرد و مسلّما سى هزار نفر بودند همانند ملخهاى پراكنده در آن بيابان پخش ميشدند سپس حسين عليه السّلام بجايگاه مخصوص خود بازمىگشت و ميفرمود : لا حول و لا قوّة الّا باللَّه . راوى گفت : آنقدر با آنان جنگيد كه در اثر بهم خوردن صفها انبوه لشكر در فاصلهء ميان حسين و خيمهها قرار گرفتند آن حضرت فرياد