السيد ابن طاووس ( مترجم : سيد احمد فهرى زنجانى )
104
اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى )
پياده شدن و پايان كارم به پياده شدن ميانجامد سپس گفت : چون من نخستين كس بودم كه سر راه بر تو گرفتم اجازه بفرما تا اوّلين شهيد راه تو من باشم شايد فرداى قيامت از افرادى باشم كه با جدّت محمّد مصافحه مىكنند . ( سخنى از صاحب كتاب ) مقصود حرّ از اوّلين شهيد راه حسين اوّلين شهيد از آن دم به بعد بود و گر نه چنانچه گفته شده پيش از او نيز چند نفرى شهيد شدند . بارى حسين عليه السّلام بحرّ اجازه فرمود ، حرّ جنگ نمايانى كرد تا آنكه عدّهاى از دلاوران و قهرمانان دشمن را كشت سپس شربت شهادت نوشيد پيكرش را نزد حسين عليه السّلام آوردند حسين عليه السّلام با دست خود گرد و غبار از صورت حرّ پاك ميكرد و ميفرمود هم چنان كه مادرت تو را ناميد واقعا تو آزاد مردى آزاد در دنيا و آخرت . راوى گفت : برير بن خضير كه مردى بود عابد و زاهد بميدان آمد و يزيد بن مغفّل براى مبارزه با او از لشكر مخالف بيرون شد رأى