امام صادق عليه السلام مىفرمايد : ذكر خداوند فقط سبحان اللَّه ، الحمد للَّه ، لااله إلّااللَّه و اللَّه اكبر گفتن نيست . بلكه بدان معنا است كه هرگاه فرمان الهى بر تو وارد شد به كاربندى و هرگاه نهيى رسيد آن كار را ترك كنى . « 1 » ليكن براى تقويت حضور عنداللَّه ، در روايات بسيار به اذكار فراوانى توصيه شده است كه بنده بر لب داشته باشد . و چون مرحوم علّامه در اين نامه به ذكر شريف لااله إلا اللَّه توصيه فرموده است از روايات متعدد آن به يك روايت بسنده مىكنيم . پيامبر گرامى ما مىفرمايد : نه من و نه هيچ پيامبرى پيش از من ، پيامى به عظمت لا إله إلّااللَّه نياورده‌اند . « 2 » جواب علّامه طباطبائى به نامهء سوم ( اين نامه در اختيار ما نيست ) بسمه تعالى برادر عزيز [ لزوم مراقبه ] حالتى كه به شما رخ مىدهد حالت جذبه است . لازم است كه به مراقبه بپردازيد و با تمام قوا به سوى خداى متعال توجه كنيد و خود را برابر حق ببينيد وتصوّر كنيد و ضمنأ روزانه اقلًا با خداى خود - عزّ اسمه - ساعتى خلوت كرده ، به ذكر او مشغول باشيد ، با استخاره يكى از دو ذكر شريف ( لااله الا اللَّه روزى 1000 مرتبه يا 1750 مرتبه ) ، ( اللَّه بدون حرف ندا روزى 1500 مرتبه و اگر توانستيد 3000 مرتبه ) مشغول شويد . و در خوردن و نوشيدن و حرف زدن و معاشرت و خواب ، از افراط و تفريط بپرهيزيد و فرصت را غنيمت شماريد . چنان كه مىفرمايد : انّ لربّكم في أيّام دهركم نفحات الأفتعرضوا لها ولاتعرضوا عنها . وفقكم اللَّه وأيّدكم إن شاء اللَّه . محمد حسين طباطبائى

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 90 ، ص 155 ( 2 ) . ثواب الأعمال ، ص 17