گفتى كه از خمخانهء عشّاق مىبايد همى * شويى دل و دست و دهن من بندهء فرمان تو گفتى كه بايد دائم اندر حضرت دادار بود * اعراض كرد از اهرمن من بندهء فرمان تو گفتى كه اندر خار و خس بايد بيابى آنچه را * يا بى زسروو ياسمن من بندهء فرمان تو گفتى سحرها بايدت از ذكر يارب ياربت * زنده بدارى جان و تن من بندهء فرمان تو گفتى كه قرآن سفرهء پرنعمت يزدان بود * نى گفته‌هاى برهمن من بندهء فرمان تو گفتى كه با خلق خدا بيگانه است يا آشنا * مىباش عبد مؤتمن من بندهء فرمان تو انا للَّه‌وانا اليه راجعون روز چهار شنبه سوم ماه جمادى دوم سنهء 1388 ه . ق مطابق 6 / 6 / 1347 ه . ش بود كه در آمل بودم خبر رحلت فقيد سعيد جامع علوم عقليه و نقليه عارف يگانه استاد بزرگوار حضرت آية اللَّه آقا سيد محمد حسن الهى طباطبائى قدس سره « 1 » را در تبريز شنيدم ، رفع اللَّه درجاته واعلى مقاماته اين چند بيت را در رثاى آن عالم موحد و سيد و سرور بزرگوارم گفتم : امروز مرا چون شب تاراست بديده * كز خار غمى در دل زارم بخليده روز سوم ماه جمادى دوم بود * از هجرت خاتم كه به غشفح برسيده در آملم آمد خبرى كزاثروى * رنگم بپريد و دلم آندم بطپيده آهم شده از كورهء دل جانب بالا * اشكم بچكيده برخ رنگ پريده گفتند كه اندر افق خطهء تبريز * شمست شده مكسوف و نهان گشت زديده

--> ( 1 ) . مرحوم آية اللَّه آقا سيد محمد حسن الهى قدس سره روز دوشنبه سيزدهم ربيع المولود 1388 ه . ق در سن 63 سالگى اين نشأه‌را بدرود گفت و به‌اعلى عليين قدس آرميد