و ياد كنيد هنگامى را كه گفتيم : به اين شهر درآييد و از نعمت‌هاى آن ، هرجا كه خواهيد ، به خوشى تناول كنيد و سجده‌كنان [ - با فروتنى ] وارد دروازهء آن شويد و بگوييد : پروردگارا ، گناهانمان را فروريز ، ما هم گناهانتان را خواهيم بخشود و بر پاداش نيكوكاران خواهيم افزود . ( 58 ) ولى كسانى كه ستم كرده بودند ، آن را به سخنى ديگر تغيير دادند به سخنى جز آنچه به آنان گفته شده بود ، پس بر ستمكاران به سزاى اين‌كه نافرمانى كردند ، عذابى از آسمان فروفرستاديم . ( 59 ) و هنگامى را كه موسى براى قومش آب طلبيد ، پس به او گفتيم : با عصايت بر اين سنگ بزن . چون عصايش را بر آن زد ، دوازده چشمهء آب به تعداد قبايل بنى اسرائيل از آن جوشيد و هرمردمى از آن قبايل آبشخور خود را شناخت . پس به آنان گفته شد : از روزى خدا بخوريد و بياشاميد و فسادگرانه در زمين تباهى مكنيد . ( 60 ) و هنگامى را كه گفتيد : اى موسى ، ما نمىتوانيم بر يك نوع خوراكى ( منّ و سلوى ) صبر كنيم ، براى ما از پروردگارت بخواه كه از آنچه زمين مىروياند ، از سبزى و خيار و سير و عدس و پيازش براى ما پديد آورد كه دعاى تو را اجابت مىكند . موسى گفت : آيا مىخواهيد چيزى را كه پست‌تر است جايگزين چيزى كنيد كه بهتر است ؟ ! به شهرى درآييد ؛ آنچه درخواست كرده‌ايد براى شما در آن‌جا خواهد بود ؛ و مهرخوارى و درماندگى بر آنان زده شد ، و خود را مورد خشم خدا قرار دادند . اين بدان سبب بود كه به آيات خدا كفر مىورزيدند و پيامبران را به ناحق مىكشتند و اين از آن روى بود كه از فرمان‌هاى خدا سرپيچى كردند و پيش از آن از حدود الهى تجاوز مىنمودند . ( 61 )