شويم كه خبر آورده كه چون شما بعد از مرگ پاره پاره شديد دوباره به خلقت جديدى در مىآييد ) اين آيه حكايت كلام كافران در مقام استهزاء به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم است ، چون پيامبر ( ص ) براى آنها از معاد و بعث اموات سخن مىگفت و آنها با تمسخر به يكديگر مىگفتند : آيا مىخواهيد شما را به مردى دلالت كنيم كه خبر مىدهد : شما وقتى همه اجزاى بدنتان در گور پاره پاره و مجزا شد ، مجددا در خلقت جديدى قرار مىگيريد و هستى دوباره‌اى پيدا مىكنيد ؟ ! ( 8 ) ( أَفْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ ) : ( چنين دروغى را به خدا افترا بسته ، يا آنكه دچار جنون شده است ، بلكه كسانى كه به آخرت ايمان ندارند در عذاب و گمراهى بعيد قرار گرفته‌اند ) ادامهء سخن كفّار است كه چون وقوع بعث و نشور را امرى غير ممكن و محال مىدانسته‌اند امر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كه قائل به آن بود داير بين دو چيز دانستند و گفتند : او يا به خدا افترا مىبندند و يا ديوانه است ، چون چنين سخنى از شخصى كه داراى عقل سليم باشد ، محال است ، در واقع آنها با خود گفتند : آيا به نظر شما اين مرد عاقل است و عمدا به خدا افترا مىبندد و چنين سخن بعيد و سخيفى مىگويد و يا آنكه به جنون مبتلا شده ؟ آنگاه خداوند در پاسخ ايشان مىفرمايد : چنين نيست ، يعنى پيامبر ( ص ) نه به خدا افترا بسته و نه دچار جنون شده ، بلكه اين كفّار اهل عذاب هستند ، چون از حق دورى گزيده و در ضلالتى بعيد واقع شده‌اند ، و لذا نمىتوانند حق را درك كنند و به آن ايمان و اعتراف نمايند . ( 9 ) ( أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ) : ( مگر نمىبينند كه پيش رويشان و پشت سرشان آسمان و زمين است كه اگر بخواهيم زمين را در زير پايشان مىشكافيم و يا پاره‌اى در آسمان را بر سرشان مىكوبيم ، همانا در اين امر نشانه‌اى براى هر بندهء رجوع كننده‌اى وجود دارد )