( 2 ) ( يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ ) : ( آنچه كه در زمين فرو مىرود و آنچه از آن بيرون مىآيد و آنچه از آسمان نازل مىشود و آنچه به آسمان بالا مىرود ، همه را مىداند و او مهربان و آمرزنده است ) يعنى خداوند به حركت هر متحركى عالم است و نسبت به عمل او آگاهى دارد ، پس علم او مطلق است و به هر امر كوچك و بزرگى تعلّق مىگيرد و او مهربان و آمرزنده است ، يعنى رحمتى ثابت و عام داشته و مغفرتى خاص نيز دارد كه تنها شامل اقوامى مىشود كه ايمان داشته باشند . ( 3 ) ( وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَأْتِينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ) : ( و كسانى كه كافر شدند ، گفتند : قيامتى به سراغ ما نمىآيد ، بگو : بله به پروردگارم قسم كه قيامت بطور قطع و يقين به سروقتتان خواهد آمد ، او داناى غيب است كه هيچ ذرة المثقالى نه در آسمان و نه در زمين از علم او پوشيده نيست و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر از آن هيچ چيز نيست ، جز آنكه در كتابى مبين ثبت شده است ) يعنى با وجود عموميّت ملك خدا و علم مطلق او هيچ شكّى در وقوع قيامت نيست و لذا به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم دستور مىدهد تا در پاسخ منكرين معاد بگويد ، يقينا و بدون هيچ ترديدى قيامت به نزدتان خواهد آمد ، چون خداوند عالم به غيب است و كوچكترين ذره‌ّاى از ذرّات عالم چه در آسمانها و چه در زمين ، از علم او پنهان نيست و او باريك بين و آگاه است ، لذا در امر بعث اموات استبعادى راه ندارد و او همه آنها را بدون اندكى خلل و اشتباه دوباره زنده مىكند و براى حساب و جزا برمىانگيزد و در آخر در مقام تأكيد اين علم مطلق مىفرمايد اشياء چه كوچك باشند و چه بزرگ همه در كتاب مبين علم الهى ثبوتى دارند كه دستخوش تغيير و تبديل نمىشوند ، و اگر چه كه ظاهر آنها از صفحه روزگار محو و نابود گردد ، باز هم حقيقت آنها در كتاب مبين و لوح محفوظ مثبوت و مضبوط است و لذا اعادهء آنها براى خداوند امرى آسان و ممكن مىباشد .