از گناهان كبيره است كه خداوند به مرتكب آن وعده آتش داده « 1 » . آنگاه مىفرمايد : مگر به صورتى كه مصلحت يتيم در آن تصرّف ، باشد يعنى تصرّف و دخالت شما باعث افزايش مال يتيم گردد ، در اين صورت تصرّف شما تصرّف احسن است و ايرادى ندارد ، سپس فرمود مال يتيم را حفظ نموده و در آن جز تصرّف احسن نداشته باشيد تا زمانيكه او به سنّ بلوغ و رشد برسد كه در اين صورت حكم يتيمى از او برداشته مىشود و در آن هنگام مالش را به او باز گردانيد و اختيار آن را بدست خود او بسپاريد و آنگاه مىفرمايد به پيمان وفا كنيد كه همانا از بابت آن مؤاخذه و بازخواست مىشويد و يا اينكه عهد كه يكى از اعمال است در قيامت مجسّم و ممثّل مىگردد و بر عليه مردم يا به نفع آنان شهادت خواهد داد ، ( اللّه يعلم ) . ( 35 ) ( وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا ) : ( و زمانيكه ترازو و پيمانه‌دارى مىكنيد ، پيمانه را تمام بدهيد و با ميزانى دقيق وزن نماييد كه اين امر هم در دنيا برايتان خوب است و هم در آخرت عاقبت بهترى دارد ) ، معناى آيه روشن است ، ( قسطاس ) يعنى ترازو و ميزان ( قسطاس مستقيم ) يعنى ترازوى دقيق و عادل كه هرگز در وزن خيانت نمىكند و ( خير ) آن چيزيست كه زمانى كه امر دائر مدار بين آن چيز و يك چيز ديگر باشد ، آدمى آن را بر مىگزيند ، و اينكه فرمود : تمام دادن پيمانه و وزن كردن با ترازوى دقيق برايتان بهتر است ، به جهت آنست كه اولا : كم‌فروشى يك نوع دزدى ناجوانمردانه است و ثانيا : توزين دقيق اعتماد و اطمينان را بهتر جلب مىنمايد . و ( أَحْسَنُ تَأْوِيلًا ) يعنى حقيقتى كه اين امر به آن منتهى مىشود بهتر است و جهت آن اين است كه اگر مردم به اين دو فرمان عمل كنند يعنى كم نفروشند و زياد نخرند ، تقدير معيشت را رعايت كرده‌اند ، چون اساس داد و ستد و مبادلات بين مردم بر دو اصل مىباشد : 1 ) بدست آوردن جنس سالم و مرغوب ، 2 ) مبادلهء مقدار زائد بر احتياج با

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 10 .